1.3. Pętle
Informacja
W tym przykładzie poznasz instrukcje iteracyjne, tzw. pętle, pozwalające powtarzać określone operacje.
1.3.1. Zadanie
Napisz program alfabet.py, który wypisze n początkowych małych i dużych liter alfabetu
w jednym wierszu w formacie: „mała_litera–duża_litera”.
Dane:
n– liczba całkowita oznaczająca liczbę liter do wypisania.
Wynik:
wypisane pary małych i dużych liter na ekranie, np. dla
n = 5:
a–A b–B c–C d–D e–E
1n = int(input('Podaj liczbę liter alfabetu do wypisania: '))
2
3print("Alfabet w porządku naturalnym:")
4
5print('Wersja 1 – for:')
6for i in range(n):
7 l_mala = chr(ord('a') + i)
8 l_duza = chr(ord('A') + i)
9 print(f'{l_mala} – {l_duza}', end=' ')
10print()
11
12print('Wersja 2 - for:')
13for i in range(65, 65+n):
14 l_duza = chr(i)
15 l_mala = chr(i + 32) # 32 to różnica między kodem ASCII litery dużej i małej
16 print(f'{l_mala} – {l_duza}', end=' ')
17print()
18
19print('Wersja 3 – while:')
20i = 0
21while i < n:
22 l_mala = chr(ord('a') + i)
23 l_duza = chr(ord('A') + i)
24 print(f'{l_mala} – {l_duza}', end=' ')
25 i += 1
26print()
1.3.2. Pętla for
Liczba wykonań pętli for zależy od liczby elementów sekwencji znajdującej się po słowie kluczowym in.
Kolejne elementy sekwencji dostępne są w zmiennej iteracyjnej, w naszym przykładzie ma ona nazwę``i``.
Funkcja range() generuje sekwencje liczb całkowitych, np.:
range(n)– zwraca kolejne liczby z zakresu<0, n-1>, pętla wykona sięnrazy,range(a, b)– zwraca kolejne liczby z zakresu<a, b-1>, pętla wykona sięb-arazy,range(a, b, -1)– zwraca malejące liczby z zakresu<a, b>, pętla wykona sięa-brazy.
Informacja
Jeżeli chcesz sprawdzić działanie funkcji range() w trybie interaktywnym interpretera, warto tę funkcję
wywołać jako argument funkcji list(), która zamienia generowaną sekwencję na listę, np.:
list(range(65, 91)).
Inne przykłady sekwencji, których można użyć w pętli for:
ciąg znaków, np.
abcdefg,lista elementów, np.
[2, 4, 6, 8].
1.3.3. Pętla while
Pętla while warunek umożliwia powtarzanie bloku operacji, dopóki warunek jest prawdziwy,
w tym przypadku dopóki i < n. Zwróć uwagę, że początkowa wartość 0 zmiennej i
jest w pętli zwiększana o 1: i += 1 – aby pętla nie działała w nieskończoność.
1.3.4. Operacje na znakach
Wszystkim znakom przypisane są kody liczbowe, w przypadku 25 liter alfabetu łacińskiego są to kody
ASCII. Duże litery mają kody w zakresie <65, 90>,
natomiast małe litery w zakresie <97, 122>.
Do wykonywania operacji na znakach służą funkcje i metody typu string:
ord(znak)– zwraca kod ASCII podanego znaku,char(kod)– zwraca znak o podanym kodzie.znak(i).upper()– metoda zwraca znak(i) zamienione na duże litery,znak(i).lower()– metoda zwraca znak(i) zamienione na małe litery.
1.3.5. Formatowane wyjście
Jeżeli w wpisywanym komunikacie chcemy umieścić wartości zmiennych lub wyrażeń, najwygodniej używać
formatowanych ciągów znakowych (ang. f-strings). Przed cudzysłowami dajemy małą literą f,
zmienne lub wyrażenia otaczamy nawiasami klamrowymi, np.:
print(f'{l_mala} – {l_duza}', end=' ')– dodatkowy argumentendpozwala określić znak wstawiany na końcu wypisywanego komunikatu zamiast domyślnego znaku nowego wiersza.
1.3.5.1. Ćw. 1 – odwrócony porządek
Dodaj do programu alfabet.py kod, który wypisze w jednym wierszu n małych i dużych liter
zaczynając od końca alfabetu.
Wskazówka
Użyj funkcji range(), która wygeneruje sekwencje malejących kodów ASCII. Możesz również użyć metod
.upper() lub .lower().
Materiały Python 101
udostępniane przez
Centrum Edukacji Obywatelskiej na licencji
Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowa.
- Utworzony:
2026-05-30 o 19:12 w Sphinx 7.3.7
- Autorzy: